Ik zie commentaren en discussies als een van de meest essentiele bestanddelen van Web 2.0.

Ik zie commentaren en discussies als een van de meest essentiele bestanddelen van Web 2.0. Daarom probeer ik hieronder uit te leggen hoe een en ander werkt.

In de loop van 2008 zijn commentaren op weblogs steeds meer gefragmenteerd geraakt. Waar tot 2008 de commentaren alleen op een weblog verschenen; zie je tegenwoordig commentaar op je weblog post verschijnen op allerlei verschillende platforms: Twitter, Ning, Hyves, Facebook, ….

Juist omdat je door middel van RSS feeds en door middel van links je weblog post zichtbaar kunt maken op al deze platforms, zie je commentaar op je eigen post op al deze platforms verschijnen.

Commentaar versnippert dus steeds meer

1. Commentaar dat je zelf op steeds meer verschillende platforms geeft

2. Commentaar die anderen op je eigen weblog post geven, op steeds meer verschillende platforms

3. Commentaar op weblogs en discussies over een bepaald thema

Mogelijke oplossingen:

1. Commentaar dat je zelf op steeds meer verschillende platforms geeft

Voor het behouden van overzicht van al het commentaar dat ik zelf geef, gebruik ik Backtype.com. Je ziet hier alle commentaren die ik op diverse weblogs heb gegeven op posts van anderen. In de rechterkolom zie je alle weblogs waar ik ooit commentaar heb gegeven.

In combinatie met andere tools zoals twitter, friendfeed, disqus houdt ik zo overzicht over eigen commentaren. Het is wel wat uitzoekwerk om dit voor jezelf functionerend te krijgen; maar het loont wel!

2. Commentaar die anderen op je eigen weblog post geven

Een geavanceerd voorbeeld hoe je commentaar op je weblog bij elkaar kunt houden is deze post van Louis Gray: er wordt zowel commentaar gegeven op zijn eigen weblog; als op FriendFeed. Onder aan de weblog post kun je doorclicken naar de FriendFeed comments; en op FriendFeed kun je omgekeerd naar de blog post door-clicken.

Als commentaar systeem gebruikt hij Disqus.com (doe ik zelf ook). Voordelen van dit commentaar systeem zijn:

gebruikers zijn in enige mate geauthenticeerd; de meeste commentators hebben ook een avatar (meestal foto van zichzelf). Er is daardoor wat minder kans op spam-comments.
commentaar op commentaar is ‘genest’, je kunt dus goed zien wie antwoord op wie geeft.
als commentator blijf je eigenaar van je eigen commentaar; dit maakt de drempel om commentaar te geven een stuk lager dan

Bij andere systemen waar dit niet mogelijk is: verwijderen van typefouten, of van iets dat je eigenlijk niet wilde zeggen kun je ook veel later nog doen.

door gebruik te maken van Disqus.com verkrijg je zelf een overzicht over al het commentaar dat je op diverse weblogs geeft.
Disqus en FriendFeed commentaren van jezelf kun je indien gewenst synchronisern.

3. Commentaar op weblogs en discussies over een bepaald thema

Er ontstaan ook steeds meer discussies over een bepaald thema niet op een enkel plaform, maar op vele platforms tegelijk. Om dit bij elkaar te brengen en deze aggregatie van discussies vervolgens weer met anderen te kunnen delen, geef ik zelf de voorkeur aan FriendFeed rooms. Voorbeeld: discussies over het thema ‘Groundswell’ (boek over Web 2.0).

In deze room worden diverse weblogs. en een actieve zoekopdracht naar alle tweets over de term ‘Groundswell’ samengebracht in een enkele ‘room’. Je kunt toetreden tot deze room, en dan zelf weer commentaar gaan geven op bijdragen die je over dit onderwerp ziet. Ook kun je deze aggregatie delen, door een widget van deze room te plaatsen bijvoorbeeld in je eigen blog.

Ik heb dit zelf gedaan door de tweets van redactieleden van Ambtenaar 2.0 in een FriendFeed room bij elkaar te brengen; en dit als widget vervolgens weer beschikbaar te maken op mijn eigen weblog.

Anderen zouden dit widget ook kunnen gebruiken op hun eigen weblog. Voordeel is dus dat maar eenmalig iemand de room hoeft te maken en te onderhouden. en dat de room daarna op veel andere plaatsen ‘hergebruikt’ kan worden.

‘Designed for Audience’

Deze post van Gregor Hochmuth ‘The 3 Loops of Designing for Audience’ geeft nog een andere kijk op commentaar-systemen:

‘I claim that Twitter has been so successful because it gives users a concrete model of who is listening to them — it gives them a sense of Audience. (…) ‘A system that wants to tap the power of Audience like Twitter needs 3 important feedback loops:

Users building a model of their audience
Audiences giving feedback to the people who post content
Users giving feedback to the system about the people and content that are important to them.’

In deze post geeft hij aan waarom juist ook www.flickr.com een zeer effectief feedback systeem heeft.

Dit artikel gebruik ik zelf om andere Web 2.0 systemen te kunnen beoordelen in hoeverre zij ‘Designed for Audience’ zijn. Denk aan Ning, LinkedIn, Facebook, Hyves, etc.

[print_link]